Jak zwykle oczywiście w przezabawny sposób statystyki te są prezentowane.. o taka mała próbka:

Nowojorskie metro mieści 1200 ludzi. Ten blog zaś odwiedzono ponad 4000 razy w 2011 roku. Tak więc gdyby upchać ich do metra to musielibyśmy 3 razy jechać trasą by ich wszystkich przewieźć

Kliknijcie po całego raporta – fajne efekty i choć dla nich warto popatrzeć na fajerwerki

Daj mi znów zatopić się w radosne ramiona twe,
poczuć bliskość i ciepło, które od Ciebie bije,
choć ten jeden raz, choć na chwilę,
tak tęskno mi za tym światem utraconym,
tak tęskno za marzeniami zaprzepaszczonymi…

I jestem tu i nie chcę się z tym pogodzić,
że co dzień od nowa nadzieja umiera,
co ją sen przynosi, nadzieja, którą żyłem,
którą się syciłem… ach me troski prozaiczne
mego żywota nieliczne. Brak mi tego co było,
tego co ziścić się nie zdążyło, tego co już…
… już zapowiedź czułem. Tak brutalnie odtrącono,
zniszczono, zmiażdżono… nadzieja nie umiera ostatnia,
a na pewno nie na zawsze… ona umiera i odradza się na nowo,
ponownie cierpienie rozstania przypominając.

Pierwszy z nich to Lunar Play (http://lunarplay.blogspot.com/) będący swoistym archiwum mych przygód w wirtualnym świecie.
Drugi to Świat według Lunara (http://swiat-wedug-lunara.blogspot.com/) na którym to publikuje swoje wypociny związane z polityką i tym jak postrzegam ten świat.

W tym miejscu zatroskany czytelnik zasmucić by się mógł i dojść do wniosku, że tak oto Lunar B.L.O.G. zakończył swój żywot. Jednak nic bardziej mylnego Bo to kolejna młodość go czeka (miejmy nadzieję) i tym razem bez zbędnych narzekań na politykę i opisów komputerowych gier. Ot teraz to będzie „dzienniczko-pamiętniczek” dotyczący bardziej osobistych spraw… a i pewnie kącik poezji co nieco odżyje

Ale o co chodzi? W skrócie jeden facet zapłodnił dwie kobiety z czego jedna postanowiła, że pozbędzie się dziecka z brzucha drugiej. Plan swój wcielając w życie zaopatrzyła się w środki, które (tu cytat, pogrubienie moje) „spożyte nawet w niewielkiej ilości, mogły doprowadzić ciężarną do poronienia, śmierci, lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, a także spowodować ciężkie wady rozwojowe płodu„. Środki te owa pani dosypała drugiej ciężarnej na spotkaniu do jej kawy. Na szczęście niedoszła ofiara zorientowała się, że coś jest nie tak z jej napojem i „udała się ze swoją kawą do komendy policji”.
Tak więc wszystko fajnie, szczęśliwy happy end. Policjanci zatrzymują podejrzaną, ona się przyznaje, prokuratura przedstawia zarzut „popełnienia przestępstwa usiłowania usunięcia ciąży” (dobrze, że kobiecie, która zgłosiła sprawę tego zarzutu nie przedstawiono). Sprawa jest poważna, bo za ten czyn grozi kara od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności, ale wszystko ejst ok bo obywatele nabierają wiary w wymiar sprawiedliwości…. aż tu nagle okazuje się, że „uzgodniono karę roku i dwóch miesięcy więzienia w zawieszeniu na trzy lata oraz nawiązkę na rzecz pokrzywdzonej w kwocie 800 złotych„.

Sprawa jest tak oczywista, że „uzgodniona kara” jest wręcz śmieszna (by nie powiedzieć żałosna). Prokuratura ma wszelkie dowody na to by posłać ów panią do więzienia – i to nawet nie za usiłowanie usunięcia ciąży, ale na upartego i próbę nieumyślnego morderstwa i poważnego uszczerbku na zdrowiu (wszak specyfik ten może do tego prowadzić, a raczej pod opieką lekarza nie był on używany w tej sprawie). Mimo to prokuratura uzgadnia karę, która bardziej świadczy o tym, że prokuraturze nie chce się (może nie mają czasu) siedzieć w sądzie… a może zależy na statystykach „rozwiązanych spraw”…

Żeby nie było, że czepiam się wszystkiego – więzienie to idiotyzm w tej sprawie (bo by żarła na koszt podatników), ale kwota nawiązki w wysokości 800 zł… zaiste ten wyrok mówi jedno – kup „diklofenak i mizoprostol”, ładuj to do kawy, pij, pozbądź się ciąży, a jak coś to powiedz, że ktoś to dosypał i daj mu 800zł… ba nawet dając 1000zł wyjdzie taniej niż użeranie się z polskim aparatem państwowym czy też wyjazd w celu zrobienia aborcji….

A tak na poważniej wyrok ten mówi, że możesz próbować zabić (bo co to za problem wsypać więcej specyfiku niż podają na opakowaniu) ciężarną kobietę, a jak ona się zorientuje, że coś nie tak to powiedz, iż byłaś/byłeś zazdrosny o ciążę i ominie Cię kara (800zł w sprawie o usiłowanie morderstwa to kara raczej nie jest)… Polskie państwo, polskie sądownictwo… a na Drzewieckiego naskakują za to, iż prawdę co w oczy kole o „dzikim kraju” powiedział…

Czym jest ten wymysł rządu liberalnej Platformy Obywatelskiej? Cóż jest to projekt mający zachęcić młodych ludzi do wyboru kierunków technicznych zamiast humanistycznych. Fakt faktem szczytna idea, która w założeniu ma również wspomóc przemysł…
Tylko, że tak jest tylko w założeniach, gdyż póki co istnieje realne zagrożenie, iż absolwenci takich zamawialnych kierunków albo wybędą na zachód przyzwyczajeni do wysokiego (jak na studenta) standardu życia, albo zaczną żądać asurdalnych stawek od swych przyszłych pracodawców.
Czmóż tak? Ano temu, iż taki student kierunku zamawialnego otrzymuje 1000 (słownie tysiąc) złotych miesięcznie na rękę.
Za takie pieniądze można spokojnie mieszkać w każdym większym mieście – nawet w „drogim” Krakowie.
Czy więc osoba, która „za uczenie się” otrzymuje takie pieniądze skusi się by pracować 40 godzin tygodniowo za choćby 2000zł..
cóż biorąc pod uwagę różnicę poziomów zaangażowania się w te aktywności – szczerze w to wątpię.
Dlatego też przewiduję (nie)stety, iż ta piękna akcja wydawania publicznych pieniędzy (tylko w tym roku przeznaczone zostanie na ten projekt 200 mln zł) skończy się boomem bezrobotnych absolwentów tych „potrzebnych gospodarce” kierunków.
Warto również wspomnieć o społecznym zagadnieniu „pędu ku forsie”, który ma miejsce w przypadku takich kierunków. Młodzież nagle skuszona łatwym pieniędzmi rzuca się na studiowanie zagadnień, które ich praktycznie wcale nie interesują.
To owszem może mieć pozytywne rezultaty, jednak istnieje realne zagrożenie, że taka motywacja do wyboru kierunku sprawi, że absolwent nigdy lub bardzo krótko będzie pracować w swoim wyuczonym zawodzie (a jeśli nawet to po kilku lat czekać go będzie depresja z racji nie realizowanych marzeń)… co będzie REALNYM marnotrastwem pieniędzy podatników.

Przy omawianiu tych „zamawialnych” kierunków jednak nie można poprzestać na nich, gdyż oto od października wchodzi nowelizacja związana z zasadami przyznawania stypendiów.
Według nowych zasad pula pieniędzy przeznaczona na stypendia naukowe zostanie ponownie zredukowana,  a dodatkowo wprowadzone zostanie ograniczenie maksimum 10% studentów danego kierunku jako uprawnionych do otrzymania stypendium.
Oczywiście tu również mówi się o wielkich szczytnych ideach, które w założeniu mają promować karierę naukową już na studiach I i II stopnia (bo to np. osiągnięcia naukowe mają być jednym z czynników wpływających na to czy ktoś ów stypendium dostanie).
O samej zasadności takiego myślenia nawet nie zamierzam pisać, gdyż jest ono po prostu idiotyczne…

Dodatkowo nie można zapomnieć o nagłej utracie motywacji do nauki – wszak nawet te 100-300zł na miesiąc ze stypednium naukowego było zawsze jakmś motorem zachęcającym do nauki, bo skoro można mieć te pieniądze to czemu by nie powalczyć?
Cóż dziś już nie ma o co walczyć, a każdy rozumiejący fakt, że pracowdawca nie patrzy się na oceny na dyplomie lecz sprawdza praktyczną wiedzę podchodzi do ocen w prosty i wręcz naturalny sposób – niech Pan profesor da 3, bylebym tylko zaliczył i dostał ten dyplom…
Poza tym patrząc na te stypendia przez pryzmat pieniędzy otrzymywanej na kierunku zamawialnym to wydają się one śmieszną jałomużną…

Tak więc jaką to sytuację zastanie student od października? Przedewszystkim dowie się, że szanse na stypendium naukowe są minimalne (o dziwo większość nawet nie słyszała o wproawdzonych zmianach),
za to jednak ucieszy się jeśli będzie szczęśliwcem, któremu przysługuje stypendium socjalne – bo te wzrosły (kosztem naukowych, dzięki wymuszonemu przez ministerstwo podziałowi 60%-40%).
Nie możemy również zapominać o szczęśliwcu, który w tym roku rozpocznie studia na kierunku zamawialnym (lub takie studia rozpoczął w ubiegłym roku), gdyż taka to osoba o ile będzie w tej „czołówce” z najlepszymi ocenami to dostawać będzie bagatela owe 1000zł…

W skrócie – zmiany bardzo fortunne dla osób zdolnych, które poszły na kierunek zamawialny i dostną kasę z ministerstwa… dla reszty studenckiej rzeszy jest to strzał w stopę, gdyż znacząco ograniczy się liczbę zdolnych osób na kierunkach niezamawialnych,
dla których stypendium naukowe było ważnym elementem comiesięcznego budżetu. I żeby nie było, że jest to jad wypluwany przez osobę, która owego tysiaka nie dostanie (bo już słyszałem taką opinię wielokrotnie)… cóż może i jest w tym ziarnko prawdy,
jednak tak na prawdę to przeraża mnie fakt, że za 3-4 lata gdy ten kwiat zamówionej młodzieży opuści akademickie mury i zderzy się z szarą rzeczywistością polskiego rynku pracy to nagle potrzeba będzie wielu dodatkowych kursów, zmiany specjalizacji oraz pomocy psychologów.
Ale za to w końcu humaniści będą mieli pracę… ach jakiż przewrotny to plan rządu redukujący bezrobocie ;]

a tak na serio to od dłuższego czasu nosiłem się z zamiarem stworzenia czysto informatycznego bloga… bo wszak dziwnie tak mieszać życie prywatne z rzeczami związanymi z komputerami i generalnie informatyką ;P Owocem tego zamiaru jest LunarIT – robocza nazwa, która pewno ulegnie zmianie… ale co tam
Generalnie blog ten będzie/jest kolekcją wszystkiego tego co zwiąane jest z informatyką… od różnych wpisów o tym jak odpalić grę pod Win7 (tak planuję ZNOWU powrócić do XCOMA :> ), aż po czysto programistyczno-hardkorowe rozmyślania ;P

I może i faktycznie blogspot ma swoje niedostatki… ale przynajmniej mogę wrzucać tam co tylko dusza zapragnie – dowolnie edytować CSS, dodawać js… a na wordpressie… cóż zapłać, zapłać, zapłać :> a ja nie lubię płacić gdy nie muszę

PS Nie przewiduję migracji istniejących tutaj wpisów na LunarIT’a bo jakoś tak nie wypada

>> tak więc zapraszam na http://runaurufu.blogspot.com aka LunarIT

W tamtym roku studenci mogli liczyć an atrakcje w RL:



ale uczelnia postępuje z duchem czasu i najwidoczniej bojąc się ponownej afery i wspominania w mediach postanowiła postawić na rozwiązania wirtualne. Do tego użyto „wirtualnego dziekanatu„, systemu, który jest iście wirtualny, bo nie tylko istnieje jako „aplikacja internetowa”, ale również nic w nim załatwić nie można. Przynajmniej do tego roku tak było, w tym roku bowiem można „składać wniosek o akademik”… Tylko, że administracja, tudzież szanowni panowie (a może i panie) informatycy PK nie wyciągnęli żadnej lekcji z ubiegłorocznych wydarzeń, co poskutkowało tym, że serwer padł ^.^

Oczywiście w swoim geniuszu serwer postawili i wszystko byłoby pięknie gdyby nie to, że:

1. Wirtualny dziekanat nie działa – obecnie z powodu „przerwy technicznej”, która rozpoczęła się ok. 13 po tym jak serwer znów zaczął działać.
   
2. Zapisy powinny zacząć się 30.05 o 12.00 a nie najwcześniej o 14.00 31.05… takie zmienianie dat przy systemie kto pierwszy ten lepszy powoduje jedynie złość, agresję i rozwalanie planów studentów… (link do BIP z załącznikiem ustalającym przebieg zapisów)
   
3. Osobiście jako student znów czuje się wyruchany przez uczelnię, która ma za nic studentów oraz ich plany. Jeśli uczelnia nie potrafi samodzielnie przeprowadzić czegoś tak łatwego jak rezerwacja miejsc w akademikach to może zleci to jakiejś firmie, albo innej uczelni? Wszak na innych uczelniach dzięki rozbudowanemu systemowi rankingowemu nikt nie biega, nie złości się ani nie śpieszy by być pierwszym… Jednak u nas jak to powiedzieli informatycy „system pozwala na ustalenie tylko jednego warunku” – i tym warunkiem stał się dochód.
4. A potem dziwią się, że ludzie przenoszą się z PK na inne uczelnie… cóż PK to i może jest prosta droga do kariery, ale chyba tylko dla osób, które dostały się do administracji tego molocha.

Ciekaw jestem ile z osob tu piszacych korzysta z legalnego Windowsa, Office’a, Photoshopa, nigdy nie sciaga z netu zadnych filmow, mp3 i nie popelnia zadnej innej kradziezy w necie. Tym wszystkim z was ktorzy tego nie robia, zycze aby policja wparowala do waszych domow i abyscie dostali wpie**** swojego zycia, najlepiej tak abyscie do konca zycia poruszali sie na wozku. Wtedy poprosze o jeszcze jeden komentarz do tego artykulu. Czekaj, albo nie! Wtedy to bedzie brutalnosc policji wobec bezbronnych obywateli, czyz nie bando hipokrytów?

Na wstępie zaznaczę, iż nie popieram piractwa ani żadnego typu kradzieży, jednak nie potrafię zrozumieć jak można porównywać „piractwo” komputerowe do tradycyjnych metod kradzieży. Podstawową różnicą jest to, że w przypadku kradzieży okradany traci coś – zwykle bezpowrotnie. W przypadku piractwa natomiast „okradany” nie traci nic, „okradany”, a właściwie właściciel praw majątkowych piraconego utworu nie zyskuje profitów z jego sprzedaży. Osoby, które nie widzą różnicy między tymi dwiema kwestiami powinny przemyśleć swoje stanowisko dotyczące choćby karania „piratów”.

Jeśli by porównać tą sytuację do bardziej swojskiej dla przeciętnego Kowalskiego wyobraźmy sobie dwóch braci miłujących sztukę – Jacka i Placka. Jacek jako zapalony rzeźbiarz całymi dniami struga figurki z drewna, Placek natomiast jest typem myśliciela, który pisze wiersze. Pewnego słonecznego dnia obaj bracia postanowili udać się na spacer. Niestety po powrocie okazało się, iż ktoś włamał się do ich domu. Rzeźby Jacka, nad którymi pracował całymi dniami i nocami zniknęły, natomiast wiersze Placka są porozrzucane po pracowni, a niektóre wręcz bezczelnie leżą przy jeszcze gorącymi ksero.

Jaki wniosek z tej opowiastki? Cóż wiersze Placka kolejnego dnia będzie mogła przeczytać każda osoba w mieście, więc pewnie liczba osób, które postanowią je zakupić spadnie (zakładając, że ktokolwiek chciałby je zakupić). Jednak to Jacek ucierpiał bardziej – on stracił wszystko nad czym pracował i nie ma nawet odrobiny złudzeń, że coś sprzeda – bo nie ma już żadnej rzeźby.. co więcej ktoś inny może sprzedać ów rzeźby jako własne.

Tak mniej więcej przedstawia się porównanie piractwa do fizycznej kradzieży. Piraci nie sprzedają utworów – bo obecnie utwory są zbyt łatwo dostępne by ktokolwiek za nie płacił, piraci nie pozbawiają źródła dochodu twórców, piraci co najwyżej pozbawiają twórców części zysków – co i tak jest dyskusyjne, gdyż wszelkie „statystki” zakładają, że spiracone utwory będą zakupione przez liczbę osób podaną zwykle przez wydawcę (a jak wiadomo moje rzeczy są najlepsze i każdy chce je kupić ^^).

A teraz bardziej informatycznie – od kilku/kilkunastu lat na rynku jest tendencja do utrudniania życia piratom, niestety w tej walce najbardziej cierpią uczciwi użytkownicy. Chyba najjaskrawszym przykładem takiego strzelania sobie w stopy była/jest gra SPORE, której to zabezpieczenia miały stanowić idealne zabezpieczenie przed dystrybucją innym osobom. Niestety skończyło się na tym, że oryginalne wersje mogły być zainstalowane tylko określoną liczbę razy (3 albo 5, nie pamiętam dokładnie niestety), a potem.. cóż idź panie do sklepu i kup znowu. Rozwiązanie faktycznie bardzo fajne i skuteczne, a przynajmniej takowym by było gdyby wersje pirackie nie pozwalały na nieskrępowane reinstalacje i uruchamianie gry na każdym komputerze. Osobiście gry/oprogramowania, którego twórcy nabywców traktują jak złodziei (a nieraz nawet gorzej) nie kupuję – jest to taki mój mały protest. Co innego zaś jeśli chodzi o oprogramowanie, które faktycznie używam i które lubię – wtedy potrafię wydać te kilkanaście złotych by nawet nie po to by mieć pudełko.. ale w ramach takiego „wsparcia” twórców czy powiedzenia „dziękuję za świetną robotę”. Bo widzicie jeśli wasza świeżo kupiona bluzka po praniu nagle okazuje się, że zmniejszyła się 2 razy, albo nagle kolory zaczęły się zmieniać pod wpływem ciepła – to macie prawo do reklamacji. Jednak gdy zakupicie oprogramowanie, które miało być „nowoczesne”, „bezpieczne”, „olśniewające”, „wciągające”, itd. a takowe nie jest to nikt wam pieniędzy nie zwróci… dlatego osobiście „piraty” traktuję jako wersję demo, jako coś, co ma pozwolić mi na przetestowanie tego co twórcy tak bardzo zachwalają, coś co umożliwi mi zweryfikowanie „wymagań sprzętowych” podanych na opakowaniu.

Dla przykładu taki SC2 – gra bardzo fajna dająca ogromne możliwości… której wersja demo pojawiła się jakiś miesiąc (może troszkę więcej) temu. Owszem można było iść od razu do sklepu i kupić w ciemno, można też było czekać do dema… można też było ściągnąć pirata i przekonać się od razu czy faktycznie na daną grę zmarnuję kilkanaście godzin swego życia, czy też po 2 godzinach będę jej miał dość (np. w RA3 grałem tylko po to by przejść kampanię, bo balans między nacjami tam nie istniał, C&C4 jest tak porąbany – i dla mnie jako fana całej „sagi” wręcz obraźliwy – że nie mogę zmusić się by przejść ichniejszą kampanię).

Oczywiście w kwestii piractwa jest jeszcze sprawa uzyskiwania profitów z działalności na wersjach pirackich, ale tu sprawa jest prosta – używasz coś by na tym zarabiać -> idź kup oryginał… jeśli Cię na niego nie stać to pomyśl nad zmianą branży.